Αρχείο

Ω γλυκύ μου έαρ

Ήρθε το έαρ, τα πουλιά γυρίζουν,

ήρθε το έαρ, τ’αθώα νιάτα ανθίζουν.

Ήρθε το έαρ, μας καλεί όλους στο παραδεισένιο πανηγύρι η φύση,

όλοι θα γλεντήσουμε· απ’την ανατολή ως τη δύση.

Τα ιπτάμενα κελαηδούν,

τα έντομα τραγουδούν,

τραγουδούν χαρμόσυνα τραγούδια,

όλη η φύση γεμίζει απ’ανθισμένα λουλούδια.

Τα επίγεια όντα διασκεδάζουν και τρέχουν,

έννοιες όπως εμείς, δεν έχουν.

Η ανθοστολισμένη χαρμόσυνη πένθιμη παραδεισένια νιότη,

δίνει απ’όλα τ’άλλα τ’ανθισμένα νιάτα, το στίγμα πρώτη·

πρώτη, κι’όταν έρθει η ώρα, αυτή κλείνει την αυλαία,

αφού πρώτα, όλοι περάσουν ωραία.

Κλείνει την αυλαία με κάθε λογής βραβεία,

για το ποιος θα πάρει, τα παραδεισένια πρωτεία,

κι’όλοι είναι ευχαριστημένοι,

μόνο η ευαίσθητη καρδιά μου είναι λυπημένη·

λυπημένη γιατί φεύγεις για τα ξένα,

αχ!να μπορούσες να ‘παιρνες και μένα!

Ω γλυκύ μου έαρ, θα ‘δινα και τη ζωή μου για να υπήρχες συνέχεια ως τη δευτέρα παρουσία,

τουλάχιστον υπάρχεις στις καρδιές μερικών ανθρώπων κι’αυτή είναι η ουσία.

Αντίο,της καρδιάς μου νιότη παραδεισένια,

δώσε χαιρετισμούς σ’όλους από μένα,

εκεί που θα πας να περνάς ωραία,

και πρωτ’απ’όλους στον κυρ Αντρέα.

Share Button

Αφήστε μια απάντηση

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.

Διαφημίσεις

varsas

 

ad

 

ad

 

ad