Πρόσφατα σχόλια

    Αρχείο

    Πόθος καρδιάς

    Μια υπέροχη ημέρα που φύσαγε αγέρι,

    ξεπρόβαλλε απ’τους θάμνους, ένα αγιασμένο χέρι.

    Τα δάχτυλα του μύριζαν μυρωδιές παραδεισένιες

    κι’η παλάμη του τριαντάφυλλα, γαρύφαλλα και γαρδένιες.

    Με μια φωνή θεϊκή,απλώνοντας μου το χέρι,

    μου λέει: «έλα,να σε πάω σε παραδεισένια μέρη».

    Δίχως να το σκεφτώ απλώνω το αμαρτωλό μου χέρι,

    κι’αφήνω Εκείνο να μ’οδηγήσει στ’αγιασμένα μέρη.

    Περίμενα να φτάσουμε με υπομονή και λαχτάρα,

    στον δρόμο συναντήσαμε εχθρούς και κάθε λογής αντάρα.

    Μ’ένα θεϊκό,ανίκητο και περίσσιο θάρρος,

    νικήθηκε ο κατάμαυρος κι’αδυσώπιτος χάρος.

    Έτσι βρεθήκαμε μέσα σ’ένα απέραντο αγιασμένο λιβάδι,

    που δεν είχε άγρια θηρία, μήτε θάνατο,μήτε σκοτάδι.

    Από παντού ξεπρόβαλλαν ηλιοστάλαχτες ευωδιές,

    λουλουδιασμένες, αγιασμένες, θεϊκές μυρωδιές.

    Τσιμπήθηκα, μήπως κι’απ’τ’όνειρο ξυπνήσω,

    και συνειδητοποίησα ότι ποτέ πίσω δε θα γυρίσω.

    Η ευφροσύνη ήταν ατελεύτητη, η χαρά μεγάλη,

    και δοξολογούσα τον Θεό, που με δέχτηκε στη δική του αγκάλη.

    Share Button

    Αφήστε μια απάντηση

    Διαφημίσεις

    varsas

     

    ad

     

    ad

     

    ad