Πρόσφατα σχόλια

    Αρχείο

    Ομιλία 5

    Ἡ ἀποβολὴ τῆς εὐθύνης
    Ο π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν γράφει κάπου ὅτι ἡ πλέον μαρτυρικὴ πλευρὰ τῆς ἱεροσύνης εἶναι ἡ ἐξομολόγηση.

    omilia-5Καὶ πράγματι αὐτὸ εἶναι κοινὴ ἐμπειρία ὅλων τῶν πνευματικῶν. Ὁ πνευματικὸς ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσει χίλια δυὸ προ-βλήματα.

    Τὸν ἀνθρώπινο πόνο, τὴν ἁμαρτία, τὴν ἀμετα-νοησία,τὴ σκληρότητα, τὴν ἄγνοια, τὴν προχειρότητα, ἀλλὰ κυρίως τὴν ἀνευθυνότητα. Σ᾽ αὐτό τὸ τελευταῖο θὰ σταθοῦμε γιὰ λίγο.

    Οἱ περισσότεροι ἐξομολογού-μενοι, ἀνεπαρκῶς προετοιμασμένοι, ἀρχίζουν ἱστορίες ὁλόκληρες γιὰ νὰ ἀποδεί-ξουν πόσο καλοὶ εἶναι καὶ πόσο ἔχουν πέσει θύματα τῶν ἄλλων.

    Ἔτσι ἡ ἐξομολόγηση ἐξαντλεῖται στὴν ἐξαγόρευση ἀλλότριων ἁμαρτημάτων, τοῦ ἢ τῆς συζύγου, τῆς πεθερᾶς, τῶν παιδιῶν, τοῦ γείτονα, τοῦ συγγενῆ.

    Γιὰ ὅλα φταῖνε οἱ ἄλλοι. Εἶναι βέβαια ἡ πιὸ εὔκολη λύση νὰ ρίχνεις τὶς εὐθύνες ἀλλοῦ. Ἀντὶ γιὰ ἄλλο σχολιασμὸ θὰ δώσουμε τὸ λόγο σὲ ἕνα μεγάλο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας.

    Γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος:«Ξεγύμνωσε, ξεγύμνωσε τὸ τραῦμα σου στὸν ἰατρό. Μὴν ἐντραπεῖς, ἀλλὰ λέγε: «Ἰδικό μου, πάτερ, εἶναι τὸ τραῦμα, ἰδική μου ἡ πληγή!

    Ἡ ἰδική μου ραθυμία τὸ προ-ξένησε καὶ ὄχι κάτι ἄλλο. Κα-νεὶς ἄλλος δὲν εἶναι αἴτιος τῆς ἁμαρτίας μου, οὔτε ἄνθρω-πος οὔτε διάβολος, οὔτε σῶμα, οὔτε ἄλλο τίποτε, παρὰ μόνο ἡ ἀμέλειά μου»

    Μία μικρὴ μερίδα χριστιανῶν, ποὺ δὲν ἔχουν νιώ-σει τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, ψάχνουν νὰ βροῦν ἕναν πνευματικό, ὁ ὁποῖος θὰ παίζει τὸ ρόλο ἑνὸς «ὑπερμπαμπᾶ» μᾶλλον, παρὰ πνευματικοῦ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἡ συμπεριφορὰ φτάνει στὰ ὅρια τῆς ὑστερίας. Ὁ πνευματικὸς ἀποθεώνεται, ἁγιοποιεῖται, ἀρχίζει νὰ εὐωδιάζει, νὰ μὴν πατάει στὴ γῆ, διαπιστώ-νεται ἀπὸ τυχαῖες φράσεις του ὅτι κατέχει τὸ διορατικὸ καὶ προορατικὸ χάρισμα. Ἔτσι γίνεται ἕνα εἶδος γκου-ρού, πρὸς τὸ ὁποῖο ὀφείλουν ὅλοι ἀπόλυτη ὑποταγή, ἀκόμη καὶ στὶς λεπτομέρειες τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτῆς τῆς τυπολογίας ρωτᾶνε γιὰ τὰ πά-ντα τὸν πνευματικὸ. Γίνονται πρόσωπα ἐξαντλητικά. Ὁ πνευματικὸς δὲν μπορεῖ νά ᾽χει προσωπικὴ ζωή, προ-σωπικὸ χῶρο καὶ χρόνο.

    Θὰ πρέπει νά ᾽ναι διαθέσιμος κάθε στιγμή, ὁποιαδήποτε ὥρα νὰ μποροῦν νὰ τὸν συναντήσουν ἢ νὰ τοῦ τηλεφωνήσουν γιὰ νὰ πάρουν εὐλογία ἀκόμη καὶ γιὰ τὸ πόσα ποτήρια νερό ἐπιτρέπε-ται νὰ πιοῦν.Στὴν περίπτωση αὐτὴ ὑπάρχει μιὰ νοσηρὴ κατάστα-ση ἐξάρτησης καὶ ἀνελευθερίας ποὺ θυμίζει ὁλοκλη-ρωτικὰ καθεστῶτα καὶ κόμματα ἤ παραθρησκευτικὲς ὀργανώσεις. Ἡ προσωπική εὐθύνη ἔχει ἐξοβελιστεῖ. Γιὰ τὰ πάντα εἶναι ὑπεύθυνος ὁ πνευματικός. Καὶ βέβαια ὁ πνευματικὸς ἔχει τὴ δική του εὐθύνη, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ δική του.Ἐδῶ κρίνουμε ἀναγκαῖο νὰ σημειώσουμε κάτι πολὺ σημαντικό. Οἱ περισσότεροι ἔχουμε τὴν ἐντύπωση, πὼς ἡ εὐθύνη ἀνήκει ἀποκλει-στικὰ στὸν πνευματικό.

    Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Ἡ εὐθύνη ἀνήκει καὶ σὲ μᾶς, ἢ μᾶλλον κυρίως σὲ μᾶς. Παρατηρεῖται πολλὲς φορὲς ἡ ἀπάντηση τοῦ πνευματικοῦ σὲ κάποιο θέμα μας νὰ μὴν εἶναι σωστή. Ὅταν τὸ συνειδητοποιήσουμε, εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ κατηγορή-σουμε τὸν πνευματικό, νὰ τοῦ ρίξουμε τὸ λίθο τοῦ ἀναθέμα-τος. Δίχως νὰ θέλουμε νὰ πά-ρουμε τὸ μέρος τοῦ πνευματι-κοῦ, ἁπλῶς θὰ μεταφέρουμε τὴν ἐμπειρία ἑνὸς συγχρόνου ἁγίου ἀσκητοῦ καὶ πνευματι-κοῦ, τοῦ π. Ἐφραὶμ Κατουνα-κιώτη, ὅπως ἐπανειλημμένα μᾶς τὴν ἔχει ἐκφράσει: «Ἡ ἀπάντηση τοῦ πνευματικοῦ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πρόθεση καὶ τὴ διάθεση τοῦ ἐρωτῶντος. Ἂν ὁ ἐξομολογούμενος εἶναι εἰλικρινὴς καὶ ἔχει καλὴ διάθεση, ὁ Θεὸς θὰ φωτίσει τὸν πνευματικό. Ἂν ὄχι, θὰ συμβεῖ τὸ ἀντίθετο, ἔστω κι ἂν ὁ πνευματικὸς εἶναι ἅγιος. Γι᾽ αὐτὸ μὴν ἐκβιάζετε τὸν πνευματικό…».

    Καὶ δὲν εἶναι λίγες οἱ περιπτώσεις ποὺ τὸν πνευματικὸ δὲν ἔχουμε διάθεση νὰ τὸν ἀκούσουμε, ἀλλὰ νὰ τὸν παραπλανήσουμε, νὰ «ὑποκλέψουμε» μιὰ ἀπάντηση ἢ «εὐλογία» σύμφωνα μὲ τὰ πάθη μας.Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔλεγε σ᾽ ἕνα κή-ρυγμά του: «Παρακαλῶ μὴ νομίζετε, ὅτι ἐπειδὴ ρίψα-τε ὅλες τὶς εὐθύνες σὲ μᾶς τοὺς κληρικοὺς, ἐσεῖς εἶστε ἀνεύθυνοι. Εἴσαστε καὶ σεῖς συνυπεύθυνοι».

    Share Button

    Αφήστε μια απάντηση

    This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

    Διαφημίσεις

    varsas

     

    ad

     

    ad

     

    ad