Πρόσφατα σχόλια

    Αρχείο

    Ομιλία 5

    Ἡ ἀποβολὴ τῆς εὐθύνης
    Ο π. Ἀλέξανδρος Σμέμαν γράφει κάπου ὅτι ἡ πλέον μαρτυρικὴ πλευρὰ τῆς ἱεροσύνης εἶναι ἡ ἐξομολόγηση.

    omilia-5Καὶ πράγματι αὐτὸ εἶναι κοινὴ ἐμπειρία ὅλων τῶν πνευματικῶν. Ὁ πνευματικὸς ἔχει νὰ ἀντιμετωπίσει χίλια δυὸ προ-βλήματα.

    Τὸν ἀνθρώπινο πόνο, τὴν ἁμαρτία, τὴν ἀμετα-νοησία,τὴ σκληρότητα, τὴν ἄγνοια, τὴν προχειρότητα, ἀλλὰ κυρίως τὴν ἀνευθυνότητα. Σ᾽ αὐτό τὸ τελευταῖο θὰ σταθοῦμε γιὰ λίγο.

    Οἱ περισσότεροι ἐξομολογού-μενοι, ἀνεπαρκῶς προετοιμασμένοι, ἀρχίζουν ἱστορίες ὁλόκληρες γιὰ νὰ ἀποδεί-ξουν πόσο καλοὶ εἶναι καὶ πόσο ἔχουν πέσει θύματα τῶν ἄλλων.

    Ἔτσι ἡ ἐξομολόγηση ἐξαντλεῖται στὴν ἐξαγόρευση ἀλλότριων ἁμαρτημάτων, τοῦ ἢ τῆς συζύγου, τῆς πεθερᾶς, τῶν παιδιῶν, τοῦ γείτονα, τοῦ συγγενῆ.

    Γιὰ ὅλα φταῖνε οἱ ἄλλοι. Εἶναι βέβαια ἡ πιὸ εὔκολη λύση νὰ ρίχνεις τὶς εὐθύνες ἀλλοῦ. Ἀντὶ γιὰ ἄλλο σχολιασμὸ θὰ δώσουμε τὸ λόγο σὲ ἕνα μεγάλο Πατέρα τῆς Ἐκκλησίας.

    Γράφει ὁ ἅγιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος:«Ξεγύμνωσε, ξεγύμνωσε τὸ τραῦμα σου στὸν ἰατρό. Μὴν ἐντραπεῖς, ἀλλὰ λέγε: «Ἰδικό μου, πάτερ, εἶναι τὸ τραῦμα, ἰδική μου ἡ πληγή!

    Ἡ ἰδική μου ραθυμία τὸ προ-ξένησε καὶ ὄχι κάτι ἄλλο. Κα-νεὶς ἄλλος δὲν εἶναι αἴτιος τῆς ἁμαρτίας μου, οὔτε ἄνθρω-πος οὔτε διάβολος, οὔτε σῶμα, οὔτε ἄλλο τίποτε, παρὰ μόνο ἡ ἀμέλειά μου»

    Μία μικρὴ μερίδα χριστιανῶν, ποὺ δὲν ἔχουν νιώ-σει τὴν ἐν Χριστῷ ἐλευθερία, ψάχνουν νὰ βροῦν ἕναν πνευματικό, ὁ ὁποῖος θὰ παίζει τὸ ρόλο ἑνὸς «ὑπερμπαμπᾶ» μᾶλλον, παρὰ πνευματικοῦ. Ὑπάρχουν περιπτώσεις ὅπου ἡ συμπεριφορὰ φτάνει στὰ ὅρια τῆς ὑστερίας. Ὁ πνευματικὸς ἀποθεώνεται, ἁγιοποιεῖται, ἀρχίζει νὰ εὐωδιάζει, νὰ μὴν πατάει στὴ γῆ, διαπιστώ-νεται ἀπὸ τυχαῖες φράσεις του ὅτι κατέχει τὸ διορατικὸ καὶ προορατικὸ χάρισμα. Ἔτσι γίνεται ἕνα εἶδος γκου-ρού, πρὸς τὸ ὁποῖο ὀφείλουν ὅλοι ἀπόλυτη ὑποταγή, ἀκόμη καὶ στὶς λεπτομέρειες τῆς καθημερινῆς ζωῆς. Οἱ ἄνθρωποι αὐτῆς τῆς τυπολογίας ρωτᾶνε γιὰ τὰ πά-ντα τὸν πνευματικὸ. Γίνονται πρόσωπα ἐξαντλητικά. Ὁ πνευματικὸς δὲν μπορεῖ νά ᾽χει προσωπικὴ ζωή, προ-σωπικὸ χῶρο καὶ χρόνο.

    Θὰ πρέπει νά ᾽ναι διαθέσιμος κάθε στιγμή, ὁποιαδήποτε ὥρα νὰ μποροῦν νὰ τὸν συναντήσουν ἢ νὰ τοῦ τηλεφωνήσουν γιὰ νὰ πάρουν εὐλογία ἀκόμη καὶ γιὰ τὸ πόσα ποτήρια νερό ἐπιτρέπε-ται νὰ πιοῦν.Στὴν περίπτωση αὐτὴ ὑπάρχει μιὰ νοσηρὴ κατάστα-ση ἐξάρτησης καὶ ἀνελευθερίας ποὺ θυμίζει ὁλοκλη-ρωτικὰ καθεστῶτα καὶ κόμματα ἤ παραθρησκευτικὲς ὀργανώσεις. Ἡ προσωπική εὐθύνη ἔχει ἐξοβελιστεῖ. Γιὰ τὰ πάντα εἶναι ὑπεύθυνος ὁ πνευματικός. Καὶ βέβαια ὁ πνευματικὸς ἔχει τὴ δική του εὐθύνη, ἀλλὰ δὲν εἶναι ἀποκλειστικὰ δική του.Ἐδῶ κρίνουμε ἀναγκαῖο νὰ σημειώσουμε κάτι πολὺ σημαντικό. Οἱ περισσότεροι ἔχουμε τὴν ἐντύπωση, πὼς ἡ εὐθύνη ἀνήκει ἀποκλει-στικὰ στὸν πνευματικό.

    Αὐτὸ δὲν εἶναι σωστό. Ἡ εὐθύνη ἀνήκει καὶ σὲ μᾶς, ἢ μᾶλλον κυρίως σὲ μᾶς. Παρατηρεῖται πολλὲς φορὲς ἡ ἀπάντηση τοῦ πνευματικοῦ σὲ κάποιο θέμα μας νὰ μὴν εἶναι σωστή. Ὅταν τὸ συνειδητοποιήσουμε, εἴμαστε ἕτοιμοι νὰ κατηγορή-σουμε τὸν πνευματικό, νὰ τοῦ ρίξουμε τὸ λίθο τοῦ ἀναθέμα-τος. Δίχως νὰ θέλουμε νὰ πά-ρουμε τὸ μέρος τοῦ πνευματι-κοῦ, ἁπλῶς θὰ μεταφέρουμε τὴν ἐμπειρία ἑνὸς συγχρόνου ἁγίου ἀσκητοῦ καὶ πνευματι-κοῦ, τοῦ π. Ἐφραὶμ Κατουνα-κιώτη, ὅπως ἐπανειλημμένα μᾶς τὴν ἔχει ἐκφράσει: «Ἡ ἀπάντηση τοῦ πνευματικοῦ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν πρόθεση καὶ τὴ διάθεση τοῦ ἐρωτῶντος. Ἂν ὁ ἐξομολογούμενος εἶναι εἰλικρινὴς καὶ ἔχει καλὴ διάθεση, ὁ Θεὸς θὰ φωτίσει τὸν πνευματικό. Ἂν ὄχι, θὰ συμβεῖ τὸ ἀντίθετο, ἔστω κι ἂν ὁ πνευματικὸς εἶναι ἅγιος. Γι᾽ αὐτὸ μὴν ἐκβιάζετε τὸν πνευματικό…».

    Καὶ δὲν εἶναι λίγες οἱ περιπτώσεις ποὺ τὸν πνευματικὸ δὲν ἔχουμε διάθεση νὰ τὸν ἀκούσουμε, ἀλλὰ νὰ τὸν παραπλανήσουμε, νὰ «ὑποκλέψουμε» μιὰ ἀπάντηση ἢ «εὐλογία» σύμφωνα μὲ τὰ πάθη μας.Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος ἔλεγε σ᾽ ἕνα κή-ρυγμά του: «Παρακαλῶ μὴ νομίζετε, ὅτι ἐπειδὴ ρίψα-τε ὅλες τὶς εὐθύνες σὲ μᾶς τοὺς κληρικοὺς, ἐσεῖς εἶστε ἀνεύθυνοι. Εἴσαστε καὶ σεῖς συνυπεύθυνοι».

    Share Button

    Αφήστε μια απάντηση

    Διαφημίσεις

    varsas

     

    ad

     

    ad

     

    ad