Πρόσφατα σχόλια

    Αρχείο

    Απίστευτα κι’όμως αληθινά

    Μια μέρα στο σχολείο,

    έσπασε το δοχείο

    και σαν μπήκε η δασκάλα

    την είπαν χρυσομάλλα.

    Μόλις είδε η δασκάλα το σπασμένο δοχείο,

    μάλωσε όλους τους μαθητές,

    μα αυτοί έγιναν αθλητές.

    Πάει η δασκάλα στο διευθυντή

    για ν’αναφέρει το παιδί,

    και σαν το λέει,

    ο διευθυντής κλαίει.

    Πηγαίνει αμέσως στην τάξη

    για να βρει και να ψάξει

    και σαν δεν τον βρίσκει τρώει μια

    χωρίς να βγάλει τσιμουδιά.

    Γελούν οι αθλητές

    και γίνονται μαθητές

    και σαν τους βλέπει ο διευθυντής

    τρώει άλλη μια και πέφτει καταγής.

    Γελάει και η δασκάλα

    και φεύγει προς τη σκάλα

    και σαν μένει ο διευθυντής

    γελούν οι μαθητές

    μα όλους τους αποβάλλει

    και το μάθημα αναβάλλει.

    Τρέχει στο γραφείο

    και βρίσκει τη δασκάλα

    κάτω απ’τη σκάλα

    να κλαίει και να αυτοκτονεί.

    Μα ο διευθυντής δε τα χάνει

    και απάνω του τα κάνει.

    Πηγαίνει στην τουαλέτα

    και βρίσκει μια πετσέτα,

    την παίρνει και βγάζει τ’άπλυτα του.

    Γελούν οι μαθητές,μα… χαμπάρι ο διευθυντής,

    και σαν βγαίνει απ’την τουαλέτα

    βλέπει μια ρακέτα και σαν την παίρνει

    πάνω του την φέρνει.

    Γελούν οι μαθητές

    και του λένε του διευθυντή:

    «Άντε διευθυντή στο διάολο

    με τις μαλακίες σου δε πάει άλλο».

    Και σαν τ’ακούει ο διευθυντής

    λέει φωναχτά:

    «Βρίσατε το διευθυντή

    γι’αυτό θα τραβήξω μια πισινή».

    Και σαν την κάνει λιποθυμαίνει

    και χωρίς να χάσει χρόνο πεθαίνει.

    Τον εβλέπουν τα παιδιά και του λένε

    «άντε για χαρά»

    και σαν κατεβαίνουν κάτω

    λένε «νάτο»!

    Τον κηδεύουν στο νεκροταφείο

    δίπλα στο παλαιοπωλείο

    και σαν βλέπουν την δασκάλω

    την κηδεύουν εκεί χάμω.

    Αυτά ήταν τ’απίστευτα κι’όμως αληθινά,

    που συνέβησαν μια μέρα του χιονιά.

    Share Button

    Αφήστε μια απάντηση

    Διαφημίσεις

    varsas

     

    ad

     

    ad

     

    ad